گونه های مایکوباکتریوم اکتیوزئونوتیک خطرات بهداشتی در ماهی و انسان دارد. در این مطالعه، وجود گونه های مایکوباکتریوم اکتیوزئونوتیک در شاه ماهی (مولوس بارباتوس بارباتوس) و شاه ماهی قرمز (مولوس سورمولیتوس)، گونه های بسیار صید شده در دریای مدیترانه و اژه مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 208 نمونه ماهی تهیه شده از ماهیگیرهایی در شهرستان مرسین (ترکیه) مورد مطالعه قرار گرفتند. گونه های مایکوباکتریوم با استفاده از روش های قراردادی جداسازی شده و توسط واکنش زنجیره ای پلیمراز در سطح جنس و به وسیله PCR-RFLP در سطح گونه شناسایی شده اند. 13 گونه مایکوباکتریوم در 13 نمونه ماهی (%6.25) شناسایی شدند. چهار گونه مایکوباکتریوم به عنوان مایکوباکتریوم ژناونس، سه گونه به عنوان مایکوباکتریوم فورتویتوم، سه گونه به عنوان مایکوباکتریوم اسکروفولاسئوم، یک گونه به عنوان مایکوباکتریوم مارینوم، یک گونه به عنوان مایکوباکتریوم واسه و یک گونه به عنوان مایکوباکتریوم اوروم شناسایی شدند. هیچ گونه علایمی از مایکوباکتریوز در نمونه های ماهی مشاهده نشد. یافته های این مطالعه می توانند به مطالعات بعدی بر روی گونه های مایکوباکتریوم اکتیوزئونوتیک در غذاهای دریایی کمک نمایند.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

به منظور مطالعه اثر غلظت های بالای دی اکسیدکربن روی سه نوع گیاه زینتی با تیپ های مورفولوژیکی متفاوت از تیره کاسنی شامل جعفری (برگ های مرکب)، ابری (برگ های متقابل) و رعنا زیبا (برگ های روزته)، آزمایشی در قالب فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1387 انجام گرفت. در این آزمایش، شش صفت آناتومیکی (تراکم روزنه، تراکم سلول های اپیدرمی، طول روزنه, طول و عرض سلول های محافظ و شاخص روزنه) بر روی گیاهان موردنظر، ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که تقریبا تمام صفات مورد مطالعه تحت تاثیر دی اکسیدکربن (350، 700، 1050 و 1400 پی پی ام)، نوع گیاه و اثرات متقابل آنها قرار گرفت. غلظت 700 میکرولیتر بر لیتر دی اکسیدکربن باعث افزایش تراکم روزنه، تراکم سلول های اپیدرمی، طول روزنه و طول سلول های محافظ در گیاهان مورد مطالعه گردید. این نتایج همچنین نشان داد که بیشترین میانگین تراکم روزنه، تراکم سلول های اپیدرمی و شاخص روزنه مربوط به گیاه جعفری با برگ های مرکب بود، اما بیشترین میانگین طول روزنه مربوط به گیاه ابری با برگ های متقابل و بیشترین میانگین طول و عرض سلول های محافظ در گیاه رعنا زیبا با برگ های روزته مشاهده گردید.

با بررسی مهمترین شاخص های ریختی و ساختمانی جانوران تک یاخته ای آب های شیرین تهران و اطراف تهران، شامل اندازه آنها، موقعیت و تعداد هسته ای، سیستم نقره دوست، نوع حرکت و... ، سه گونه پارامسییم و دو گونه ورتیسلا شناسایی شد. در این بررسی ویژگی های تشخیصی این انواع تعیین و کلید تشخیص دو شاخه ای (dichotomous key) آنها منطبق با آخرین بازنگری رده بندی جانوران تک یاخته ای تهیه گردید.

تشخیص پیروپلاسم ها بر روی لام های خونی و یا غده بزاقی کنه که از طریق روش های رنگ آمیزی گیمسا، فولگن و متیل– گرین– پیرونین انجام می پذیرد. این روش ها غیر اختصاصی بوده و با مشکلات متعددی مخصوصا در حیوانات حامل همراه می باشند. روش تکثیر مکررDNA   بر خلاف روش های مذکور، اختصاصی تر و حساس تر می باشد. نمونه های خونی متعددی از قبیل خون با محلول ضد انعقاد EDTA، خون فیکس شده در اتانول، گسترش های خونی رنگ آمیزی شده و غیر رنگ آمیزی شده برای استخراج DNA استفاده گردید.DNA  از نمونه های مذکور از طریق روش های استخراج و تخلیص DNA از قبیل روش فنل/ کلروفرم، روش TriPure و روش کیت ، خالص سازی و با یکدیگر مقایسه گردید. DNA استخراج شده از نمونه های خونی با محلول ضد انعقاد EDTA با هر سه روش استخراج قابل تکثیر با ورش PCR بودند .DNA استخراج شده از خون فیکس شده در اتانول با روش های فنل/ کلروفرم و کیت نیز قابل تکثیر با روش PCR بودند. اما در ارتباط با DNA استخراج شده از گسترش های خونی رنگ آمیزی شده و غیر رنگ آمیزی شده فقطDNA   که با روش کیت قابل استخراج و تکثیر با روشPCR   بود. نتایج نشان دادند که تشخیص تک یاخته ها در مقدار کمتر از 10 میکرولیتر خون حیوان آلوده با روش PCR امکان پذیر می باشد. این نتایج مؤید این نظر است که تشخیص انگل های تک یاخته ای در گسترش های خونی رنگ آمیزی شده و غیر رنگ آمیزی شده از حیوانات آلوده ممکن است. همچنین نتایج حاصله طراحی روشی ساده برای جمع آوری نمونه های انگلی را میسر می سازد.

1فیزالین ها مهمترین متابولیت ثانویه استخراج شده از گیاه دارویی Physalis spp. هستند که پتانسیل بالایی برای توقف رشد یاخته های سرطانی دارند. در این پژوهش القای ریشه های مویین با دو سویه باکتری Agrobacterium rhizogenes (ATCC15834 و A4) در ریزنمونه های مختلف برگ، میان گره، هیپوکوتیل و ریشه گیاه P. alkekengi در 6 محیط هم کشتی (1/2MS، MS و B5 در دو سطح 5/1 و 3 درصد ساکارز) مطالعه شد. بالاترین میزان القای ریشه های مویین، از سویه ATCC15834 در ریزنمونه های برگ روی محیط کشت B5 دارای 5/1 درصد ساکارز مشاهده شد. بررسی پرآوری ریشه های مویین در این محیط های کشت نشان داد که بیشترین میزان وزن تر و خشک ریشه های مویین در محیط کشت B5 دارای 3 درصد ساکارز به دست آمد. همچنین در این مطالعه تاثیر محرک کیتوسان در غلظت های 0، 50، 100 و 150 میلی گرم در لیتر و متیل جاسمونات در غلظت های 0، 20، 40 و 60 میلی گرم در لیتر بر میزان فیزالین B و رشد ریشه های مویین ارزیابی شد. تاثیر غلظت های مختلف کیتوسان بر میزان فیزالین B معنی دار نبود اما، تاثیر آن بر رشد ریشه های مویین، در غلظت 50 میلی گرم در لیتر معنی دار بود. محرک متیل جاسمونات در غلظت 60 میلی گرم در لیتر، افزایش معنی دار 026/3 برابری تولید فیزالین B را نسبت به شاهد در پی داشت. رشد ریشه های مویین تیمار شده با محرک متیل جاسمونات در هر سه غلظت کاهش نشان داد که مقادیر آن معنی دار نبود. این بررسی اولین گزارش از تاثیر این محرک ها بر تولید ماده موثره فیزالین B است.